கவுசல்யாவின் மறுமணமும் சௌந்தர்யாவின் மறுமணமும்

சமீபத்தில் நடந்த இரண்டு திருமணங்கள் 

தமிழ் நாட்டின் பேசுபொருளாக

மாறியது.

ஒரு திருமணத்தைப்  போற்றிப் புகழாத வாய்களே இல்லை என்னும் அளவிற்கு அவ்வளவு பெருமை வாய்ந்த திருமணமாக அத்தனைபேரும் வாழ்த்துக்களை வாரிக் குவித்தார்கள் 

அதே நேரம், மற்றொரு திருமணத்தைக் கடித்துக் குதறி ஆபாச வார்த்தைகளை அள்ளிக்கொட்டி அவமானமாகக் கருதுவதாகப் பெரும்பாலோனோர் பொங்கிப் பிரவாகித்தார்கள். 

ஆம், 

வாழ்த்து வாங்கியது சௌந்தர்யா ரஜினிகாந்த்தின் மறுமணம். 

வசவு வாங்கியது கவுசல்யா சங்கரின் மறுமணம்.

இரண்டுமே மறுமணம் தான். 

மார்ச் 2016 கவுசல்யாவின் காதல் கணவன் ஆணவப்படுகொலை செய்யப்பட, சரியாக இரண்டு வருடம் ஒன்பது மாதங்களுக்குப் பிறகு, டிசம்பர்,-2018 இல் சக்தியை காதலித்து மறுமணம் செய்துகொள்கிறார். (விதவைத் திருமணம்)

அதேபோல், 2010 ஆம் ஆண்டு அஸ்வின் என்பவரைக் காதலித்துத்  திருமணம் செய்துகொண்ட சௌந்தர்யா, ஒரு ஆண்குழந்தையைப் பெற்ற பிறகு, மனவேற்றுமை காரணமாக  ஜூன் 2017ல்  கணவனிடமிருந்து விவாகரத்து பெற்றபின், சரியாக  ஒரு வருடம் 7 மாதத்திற்குப் பிறகு, பிப்ரவரி - 2019 ல் விசாகன் என்பவரைக் காதலித்து மறுமணம் செய்துகொள்கிறார். 

ஆனால் மக்கள்  கௌசல்யாவை நோக்கிப் பாய்ச்சிய விஷ வார்த்தைகள் ஏராளம்.

உடல் சுகத்துக்கு இன்னொரு திருமணம் தேவைப்படுதா இவளுக்கு?

அப்படின்னா சங்கரை காதலித்தது பொய்யா?

உண்மையாவே சங்கரை காதலித்திருந்தால் இன்னொருத்தன் மேல எப்படி காதல்வரும்?  என்பன போன்ற ஏகப்பட்ட  கேள்விகளால் அந்தச் சிறுபெண்ணை ஆபாசக்  கேள்விகளால் தாக்கிக் காயப்படுத்தியது ஒரு கூட்டம். 

இதையெல்லாம் விட மேலாக, ஒரு ஊடகம் இப்படி தலைப்புச் செய்தியைப் போட்டது " கணவரின் ரத்தம் காய்வதற்குள் இரண்டாவது திருமணம் செய்துகொண்ட கௌசல்யா"  என்று. 

ஆனால், நேற்று நடந்த ரஜினிகாந்தின் மகள் சௌந்தர்யாவும், காதலித்துத்தான் முதல் திருமணம் செய்துகொண்டார். மணமுறிவு ஏற்பட்டபிறகு, இன்னொரு காதலுக்கு ஆட்பட்டார். ஒரு குழந்தைக்குத் தாயானநிலையிலும்அவருக்கு  மறுமணம் செய்துவைத்தனர் பெற்றோர். 

ஆனால்,  கவுசல்யாவிடம் கேட்ட கேள்விகள்போல, சௌந்தர்யாவை நோக்கி, முதல் காதல் பொய்யா, காதல் உண்மையாக இருந்தால் இரண்டாவதுதாக எப்படி இன்னொருவரின் மேல் காதல் வரும் போன்ற எந்தவிதமான கேள்விகளும் எழவில்லை, 

காரணம், சவுந்தர்யா மிகப் பிரபலமானவரின் மகள். அதனால்தான் அவரின் மறுமணத்தைப் புளகாங்கிதமாகப் பேசிப் புகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ரஜினிகாந்த் ஒரு நல்ல தந்தை என்று பாராட்டப்படுகிறார். தன்னுடைய மகளின் நல்வாழ்விற்காக மறுமணம் செய்வித்தது அவர் செய்த புரட்சி என்று பேசப்படுகிறது.  

ஆனால் கவுசல்யா ஒரு சாதாரண வீட்டுப் பெண்,  கண்முன்னே காதல் கணவனை வெட்டிச் சாய்த்த வேதனையைச் சுமந்துகொண்டு, சிறு வயதிலேயே தன்  சிரிப்பை மறந்து, ஆணவக்கொலைகளுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்து, தன்னை வாழவிடாமல் செய்த சாதிவெறிக்கு எதிராக நின்று, தன்னால் இயன்றதை இந்தச் சமுதாயத்திற்குச் செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்த அவளுக்கு மீண்டும் ஒரு காதல் துளிர்விட்டதும், மறுமணம் செய்ததும், தந்தை பெரியார் கொள்கையாளர்களையும், சில முற்போக்குச் சிந்தனையாளர்களையும் தவிர,  இந்தச் சமுதாயத்தில் வாழும் மற்றவர்களுக்குத் தவறாகப் படுகிறது. 

எப்படி முடிகிறது? கவுசல்யாவும், சவுந்தர்யாவும் ஒன்றுதான். இவர்கள் மட்டுமல்ல இவர்களின் நிலையில் இன்னும் எத்தனையோ பெண்கள்  இருக்கிறார்கள். விதவைத் திருமணம், விவாகரத்து பெற்றபின் மறுமணம் என்று செய்துகொள்ளும் பெண்களில் பணம், பதவி இருப்பவர்கள் செய்தால் மட்டும் பாராட்டுவதையும், பாமர மக்கள் வாழ்க்கையில் நடந்தால் பழிப்பதையும் நிறுத்துங்கள். 

மனைவியை  இழந்த அல்லது பிரிந்த ஒரு ஆணுக்கு, மறுமணம் செய்துகொள்ள எவ்வளவு உரிமை உள்ளதோ அதே போல, கணவனை இழந்த அல்லது பிரிந்த ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் மறுமணம் செய்து கொள்ளும் உரிமை உண்டு என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள். 

காலம் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது.. இன்னும் பெண்களை அடிமைகளாகவே  வைத்திருக்கவேண்டுமென்ற நினைப்பிலிருந்து இந்தச் சமுதாயம் மாறவேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்பதையே இந்த இரு திருமணங்களும் உணர்த்துகிறது. . 

- கவிஞர். லதாராணி பூங்காவனம் 

மனிதிகளும் சபரிமலைக் கலவரமும்

ஆணும் பெண்ணும் சமம் என்றும், பெரியார் வழிவந்தவர்கள் நாங்கள் என்றும் சொல்லி, சபரிமலையில் ஏறும் உரிமை எங்களுக்கும் உண்டு என்றும், புரட்சிசெய்கிறோம் என்றும் சொல்லிக்கொண்டு, சபரிமலை நோக்கிச்சென்ற மனிதி குழுவினரில் 11 பேர் பம்பை வரை சென்று கேரளாவில் மிகப்பெரிய கலவரத்தை உண்டாக்கியதோடல்லாமல், தமிழ்நாட்டிலும் பெண்ணியவாதிகளின் செயற்பாடுகளுக்கும் பெரியார் உணர்வாளர்களுக்கும் களங்கம் உண்டாக்கியிருக்கிறார்கள்.

கடவுள் நம்பிக்கை அற்றவர்கள் பெரியார் உணர்வாளர்கள் என்பது எவ்வளவு உண்மையோ, பக்தியினாலும் மூடப்பழக்கங்களினாலும் வரும் கேடுகளை எடுத்துச் சொல்வதில் பெரியார் பற்றாளர்கள் தயங்குவதே இல்லை என்பது எந்த அளவிற்கு உண்மையோ, அதே அளவிற்கு "பக்தர்கள்" கோவில்களுக்குச் செல்வதற்குத் தடைவிதித்தால் அவர்களுக்காகக் குரல் கொடுப்பதில் முதன்மையானவர்கள் பெரியார் தொண்டர்களே என்பதும் உண்மை.

இப்படியிருக்க, இது இரண்டாவது "வைக்கம் போராட்டம்" என்று சொல்வது மிகவும் நகைப்பிற்குரியதாகவும், வைக்கம் போராட்டத்தையே அவமதிப்பதாகவும் இருக்கிறது.

பம்பையில் நடந்த நேற்றைய சம்பவமும், இதற்குமுன் நடந்த சில சம்பவங்களையும் கவனித்ததில், ஒரு போராட்டத்தை எப்படி நடத்துவது என்ற பக்குவம் அற்றவர்களாக மனிதி அமைப்பினர் இருக்கிறார்களோ என்ற எண்ணத்தைத்தான் தோற்றுவிக்கிறது.

பல நூற்றாண்டுகளாக நடைமுறையில் இருக்கும் விதிகளை ஒரே நாளில் உடைத்தெறிய முடியும் என்று நம்பி, செயலில் இறங்குவது அறிவீனமேயன்றி புரட்சியல்ல.

பல நூற்றாண்டுகளாக உள்ள சம்பிரதாயங்களை மாற்றச் சில வருடங்களாவது திட்டமிட்டு, தக்க சமயத்தில் களமாடினால்தான் வெற்றியடைய முடியுமேயன்றி, பெருமளவில் மக்கள் பலமோ, பண பலமோ இல்லாமல் இப்டிப்பட்ட செயல்களில் இறங்குவது துயரத்தையே கொடுக்கும்.

அப்படித்தான் நடந்து முடிந்திருக்கிறது நேற்றைய நிகழ்ச்சி.

உண்மையிலேயே பக்தியுடன் செல்பவர்களாக இருந்தால் மலைக்குச்செல்லும், மற்ற பக்தர்களைப்போல்,

குருசாமிகளிடம் மாலைபோட்டு, விரதமிருந்து, தினமும் காலையும் மாலையும் கோவிலுக்குச் சென்று ஐயப்பப் பூஜையில் கலந்தும், ஐயப்னை வழிபட்டும் விரத முடிவில் இருமுடி கட்டியும், மாலைபோட்ட பக்தர்களெல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து, குடும்பத்தாரும் மற்ற பக்தர்களும் வழியனுப்ப, சபரிமலைக்குச் செல்லும் உரிமையைப் பெறவேண்டும்.

அல்லது,

பெண்களுக்கு மட்டும் ஒருநாளை ஒதுக்கித்தாருங்கள், அன்றையதினம் நாங்கள் மலையேறுகிறோம் என்று அரசாங்கத்திடமோ கோவில் நிர்வாகத்திடமோ அனுமதி பெற்றிருக்க வேண்டுமே தவிர, சுற்றுலா செல்வதுபோல் நினைத்த வேகத்தில், அல்லது எங்களால் முடியும் என்ற ஆணவத்தோடு செல்வது எல்லா இடத்திலும் பயனளிக்காது. "நாங்க யார்னு காட்றோம்" என்று சவால் விட்டு தமிழ்நாட்டுப் போலீஸிடம் வீரம்காட்டி, அவர்களின் அமைதியைக் கண்டு வெற்றி பெற்றுவிட்டதாக எண்ணிக்கொண்டதன் விளைவுதான் இந்த விபரீதத்தின் வித்தாக அமைந்துவிட்டது.

ஆம், அவர்களின்(கோவில்) விதிப்படி ஐம்பது வயதுக்கு உட்பட்ட பெண்கள், விரதமில்லாமல், தினம் பூஜை செய்யாமல், இருமுடி கட்டாமல் வீம்புக்காகக் கோவிலில் நுழைவோம் என்று சொன்னால் உண்மையான பக்தர்கள் எதிர்க்கத்தான் செய்வார்கள்.

கல்லால் அடித்தும் தேங்காயால் அடித்து மண்டையை உடைப்போம் என்று சொல்லி விரட்டியதையும், இவர்களிடமிருந்து தப்பித்தால் போதும் என்று ஓடி வந்ததையும் திரும்பத்திரும்பத் தொலைக்காட்சிகளில் ஒலிபரப்பப்படுவதையும்,

இந்தப் பயணத்தில் சென்ற மனிதி குழுவிலுள்ள பெண்களை, பக்தர்களும் பகையுணர்ச்சி கொண்டோரும் இவர்கள் தீவிரவாதக் கும்பலைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றும், நக்ஸல்கள் என்றும், பலவாறாகப் பேசுவதையும், இவர்கள் கேரளாவிலிருந்து திரும்பிவரும் இரயில் பெட்டிகளைக் கல்லால் அடித்தும், இரயில் கடந்தவுடன் தண்டவாளத்தில் சாணி கரைத்து ஊற்றி தீட்டுக் கழிப்பதையும் கேட்கவும் பார்க்கவும் வருத்தமாகத்தான் உள்ளது.

இனியாவது போராட்டங்களில் அனுபவமிக்கவர்களின்/ தோழமைக்கட்சிகளின் அறிவுரைகளைக் கேட்டு செயலில் இறங்குவதே நல்லது என்பதைப் புரிந்துகொள்வார்கள் என நம்புகிறேன்.

மனிதிகளுக்கு இன்னொரு முக்கியமான செய்தி, எந்த அமைப்பின் மூலமாகப் போகிறோமோ அந்த அமைப்பின் பெயரை மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும். அதைவிடுத்து, நாங்கள் பெரியாரிஸ்டுகள், இது இன்னொரு வைக்கம் போராட்டம் என்று சொல்லி உண்மையான பெரியாரிஸ்டுகளை அவமானப்படுத்தாதீர்கள் அல்லது வெறுப்பேற்றாதீர்கள்.

ஏனென்றால், முதலில் நீங்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியது, வைக்கம் போராட்டம் என்பது கோவில் நுழைவுப் போராட்டமல்ல. கோவிலைச் சுற்றியுள்ள தெருக்களில் தாழ்ந்த சாதியினர் நடக்கக்கூடாது என்றிருந்த கட்டுப்பாட்டை உடைத்தெறிந்து அந்தத் தெருக்களில் நடக்கும் உரிமையை எல்லோருக்கும் வாங்கிக்கொடுத்த போராட்டம் அது.

அதே போல, எந்த பெரியார் தொண்டரும் கோவிலுக்குச் சென்று "கடவுளை வழிபடுவதை" ஒரு சவாலாகச் செய்ய மாட்டான்.

கொண்ட கொள்கையை விட்டு இருமுடியை தலையில் சுமக்க மாட்டான்.

இன்னும் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், பெரியாரின் படை ஒரு போராட்டத்திற்குத் தயாராகிறது என்றால் பத்துப் பதினைந்து பேரோடு களமிறங்க மாட்டார்கள், ஆயிரக்கணக்கில் ஒன்று சேர்ந்து வெற்றியடையும் வரை போராடுவார்கள். தப்பித்தால் போதுமென்று ஓடிவர மாட்டார்கள்.

எனவே, இனியாவது கவனமாகச் செயல்படுங்கள். அவசரம் ஆபத்தைத்தான் விளைவிக்கும்.

- லதாராணி பூங்காவனம்

சின்மயியை அவமானப்படுத்தும் சுபவீ

                                                                                                

திரு. சுபவீர பாண்டியன் அவர்களுக்கு….               

பாடகி சின்மயி, 2004 ஆம் ஆண்டு, கவிஞர் வைரமுத்து தனக்குப் பாலியல் தொல்லை கொடுத்ததாக Metoo  பதிவு செய்தார். அந்தப் பதிவை ஏளனம் செய்யும் விதமாக ஒரு தரமற்ற பதிவை உங்கள் ட்விட்டரில் பதிவிட்டிருக்கிறீர்கள்.

"இன்ஸ்பெக்டர், ஒரு பாலியல் புகார் குடுக்க வந்திருக்கேன்" 

" தப்பு நடந்து 14 வருஷம் ஆயிடுச்சா #Metoo 

இதுதான் உங்கள் பதிவு.

பாதிக்கப்பட்ட பெண் 14 வருடங்கள் அந்த வலியைச் சுமந்திருந்த
வேதனை உங்களைப் போன்றவர்களால் உணர்ந்துகொள்ள முடியாது என்பது  உண்மையிலேயே வருத்தமாக இருக்கிறது.

கவிஞர் வைரமுத்து உங்களுக்கு அரசியல் ரீதியாக  வேண்டப்பட்டவராக இருக்கலாம். பாடகி சின்மயி நீங்கள் சார்ந்திருக்கும் கட்சிக்கு எதிர்கட்சியினராக இருக்கலாம். அதற்காக  ஒரு பெண்ணை இவ்வளவு அநாகரீகமாகவா பேசுவீர்கள்?

பெண்ணுக்கு சம உரிமை வேண்டும், பெண்கள் முன்னேற்றம் பெறவேண்டும், என்று மேடைக்கு மேடை பேசிக்கொண்டு, நான் ஒரு கருப்புச் சட்டைக்காரன், பெரியார்  கொள்கையாளன் என்று பேசுவதெல்லாம் வெளிவேஷமா? அல்லது பணத்திற்காகவும் புகழுவுக்காகவும் பேசப்பட்ட வீர வசனங்களா?

ஒரு பெண்ணை பெண்ணாகக் கூடப் பார்க்க முடியாத நீங்கள் பெரியார் பற்றாளன் என்று சொல்வது அபத்தமாக இருக்கிறது.   உண்மையிலேயே, பெண்களை அவமதிக்கும் இது போன்ற பதிவுகளைப் பதிவிட்டு   பெரியாருக்கு பெருத்த அவமானத்தை ஏற்படுத்திவிட்டீர்கள். 

"தப்பு நடந்து 14 வருஷம் ஆயிடுச்சா? " என்ற இந்த இழிவினும் இழிவான சொற்களால்  ஒட்டுமொத்தப் பெண்களின் மனத்தை ரணப்படுத்தி இருக்கிறீர்கள். 

சின்மயி சொன்ன செய்தி உண்மையோ பொய்யோ,  வைரமுத்து அப்படி நடந்து கொண்டாரா இல்லையா என்பதையெல்லாம் தாண்டி, ஒரு பெண்ணை இழிவுபடுத்தி டிவிட்டர் பகுதியில்  செய்தியைப் பகிர்ந்தது மாபெரும் குற்றமே.

இந்தத் தவறுக்கு, நீங்கள் பகிரங்கமாக மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும். இல்லையெனில் உங்களுக்கு எதிராக பெண்களின் குரல் ஒலிக்கும்.

https://twitter.com/Suba_Vee/status/1049998073743568896

#Metoo @


-கவிஞர்.லதாராணி பூங்காவனம். எம்.ஏ., எம்.காம்.,

தமிழகத்தில் அகோரிகள்; வலுவிழந்துவிட்டதா திராவிடர் கழகம்?

தந்தை பெரியாரால் பாதுகாக்கப்பட்டுவந்த தமிழகத்தில் இன்று அகோரிகள் சிறப்புப் பூஜை செய்து பிணத்தைப் புதைக்கும் அளவிற்கு  வளர்த்திருக்கிறார்கள் என்ற செய்தி மிகவும் அதிர்ச்சிகரமானதாகவும் ஆபத்தானதாகவும் தோன்றுகிறது. 

சடங்கு சம்பிரதாயங்கள் என்ற போர்வையில் மூடநம்பிக்கைகளை விதைத்துக் கொண்டிருந்த வந்தேறிகளின் சூழ்ச்சியால் பல நூற்றாண்டுகளாக இருளில் மூழ்கிக்கிடந்த தமிழகத்தில், பெரியார் என்ற ஒரு மாமனிதனின் முயற்சியும், ஒத்த கருத்துள்ள பல லட்சக்கணக்கான தொண்டர்களின்  கடும் உழைப்பும், மக்களை மூடநம்பிக்கைகளிலிருந்து  மெல்ல விலக்கி சுயசிந்தனை உள்ளவர்களாகவும் சுயமரியாதை உள்ளவர்களாகவும் மாற்றி வந்திருக்கிறது. 

ஆனால், தந்தை பெரியாரின் மறைவுக்குப் பிறகு, குறிப்பாக கடந்த 30 ஆண்டுகளில்  பெரியாரியம் தமிழகத்தில் மட்டுப்பட்டுதான்  இருந்தது என்பதை சுட்டிக்காட்டியே தீரவேண்டும். 

திமுகவின் ஆதரவுக் கரங்களாக மட்டுமே செயல்பட்டுக் கொண்டு பெரியாரின் கருத்துக்களை, பெரியாரை, இளைய தலைமுறைக்கு கொண்டு சேர்ப்பதில் பின்தங்கித்தான் இருந்தது தி. க. என்பது கசப்பான  உண்மை 

உலகளாவிய நிலையில் பெரியார் பரவுகிறார் என்பது உண்மையென்றாலும், தற்காலத்தில், அதன் முக்கியக் காரணமாக இருப்பது சமூக வலைத்தளங்கள் தான் . இந்த  இன்டர்நெட் காலத்தில் சமூக வலைத்தளங்கள் மூலமாக, தந்தை பெரியாரை மக்களிடத்தில் பரவலாகக் கொண்டு சேர்ப்பதில் அக்கறையுள்ள தொண்டர்களின் தொடர் பதிவுகளும், பதில்களும்தான் பெரியாரை பெருமளவில் இளைய தலைமுறையினரிடம் கொண்டு சேர்க்கிறது. மற்றபடி, விடுதலை நாளிதழ்களை படித்துவிட்டோ, அல்லது, கழகங்கள் தங்களுக்குள் நடத்திக்கொள்ளும் கூட்டங்களினால் மட்டுமே  அல்ல என்பதையும் நாம் உணரவேண்டும். 

உண்மைதான், கழகத் தோழர்களே பார்வையாளர்களாக, கழகத் தோழர்களே பேச்சாளர்களாக தங்களுக்குள்ளாகவே பேசிப் "பிரிந்த" கூட்டங்கள்தான் அநேகமாக நடந்துகொண்டிருக்கிறது.  அதனால்தான், 

கருத்து வேறுபாட்டினாலும் , செயல் வேறுபாட்டினாலும் திராவிட கழகம் பல கிளைகளாகப் பிரிந்து வலுவிழந்து விட்டதே என்று உண்மையான பெரியார் தொண்டர்கள் வேதனைப்பட்டுக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். 

இன்னும் வெளிப்படையாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், திராவிடர் கழகம் ஒரு கார்ப்பரேட் கம்பெனி போல் செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது என்றே பரவலாகப் பேசப்பட்டு வருகிறது. சில செயல்களைப் பார்க்கும்போதும், இக்கூற்று உண்மைதானோ, கொள்கையற்றோர் உலவிக்கொண்டிருக்கும் கூடாரமாக மாறி வருகிறதோ பெரியார் திடல் என்ற அச்சமும் ஏற்படுகிறது. 

 

இதுவரை பெரியார் சிலைகளை அவமானப்படுத்துவதும் பெரியாரை தரக்குறைவாகப் பேசுவதையும் வாடிக்கையாகக் கொண்டிருந்தன  இந்துத்துவ அமைப்புக்கள். 

இப்போதோ , தமிழர்களைச் சுட்டுக் தின்பதற்கு அகோரிகள் தயாராகி வருகிறார்கள் என்பதற்கான முன்னோட்டமாகத்தான்  நேற்று, திருச்சியில் நடந்த சுடுகாட்டுச் சம்பவத்தைப் பார்க்க முடிகிறது. அதே நேரத்தில், இதுபோன்ற சம்பவங்கள் தொடர்ந்து நடக்குமெனில், தமிழகத்தின் அரணாக திராவிடர் கழகம் இருக்கிறது என்ற நம்பிக்கையை மக்கள் இழந்து விடுவார்களோ என்ற அச்சத்தையும்  ஏற்படுத்துகிறது.  

திருச்சியில், இந்த ஆண்டு ஜனவரி மாதம், கால பைரவர் சிலையை பிரதிஷ்டை செய்து சிறப்புப் பூஜை செய்ய  இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து திரண்டு வந்த அகோரிகளை கண்டும் காணாமல் விட்டதன் அகோர  வளர்ச்சியே நேற்று பிணத்தின்மேல் அமர்ந்து அகோரிகள் நடத்திய சடங்கு. 

உண்மையிலேயே, அந்தச் செய்தியைக் கேட்கும்போதும், காணொளியைப் பார்க்கும் போதும் தி க இதுபோன்ற செயல்களை எப்படித் தடுக்கப்போகிறது  என்ற கேள்வி எல்லோர் மனத்திலு

ம் எழுவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை? 

- லதாராணி பூங்காவனம்  

பிள்ளையார் சுழியான சோதனை எழுத்தும் மஹா பெரியவாளின் கற்பனை விருந்தும்

பண்டைய காலத்தில் இலக்கியங்கள் வாய்மொழியாகச் சொல்லப்பட்டிருந்தது. 
அதாவது ஓலைச்சுவடியில் எழுத ஆரம்பிக்கும் முன், 
ஆசிரியர்கள் வாய் மொழியாகத் தான் மாணவர்களுக்குப் பாடம் சொல்லுவார்.  அதைக் கேட்டு மனத்தில் நிறுத்தி மனப்பாடம் செய்து தேர்ச்சி பெற்றவர்கள், பின்னாளில் அடுத்த மாணவருக்குத் தான் கற்றதை வாய்மொழியாகவே கற்பிப்பார். இப்படித்தான் இலக்கியங்கள் வழி வழியாக வளர்க்கப்பட்டு வந்தது.  

“நக்கீரர்,  தன்னுடைய மகன்  கீரங்கொற்றனாருக்கு களவியல் உரையைத் வாய்மொழியாக உரைத்ததையும்,  கீரங்கொற்றனார் தேனூர் கிழாருக்கு உரைத்ததையும் நாம் படித்திருக்கிறோம்.

இப்படி, வாய்மொழி இலக்கியத்தின் அடுத்த கட்டமாக இலக்கியங்களை ஓலைச் சுவடிகளில் எழுதினார்கள். அதற்கு பெரும்பாலும்  பனையோலைகளே பயன்படுத்தப்பட்டன. 

இளம் இலையாகவும் இல்லாமல் முற்றிய இலையாகவும் இல்லாத பனை ஓலைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, அதைத் தனித்தனியாகப் பிரித்து, அதிலுள்ள நடு நரம்புகளை நீக்கி, தேவையான அளவில் கத்தரித்து உலர்த்தி, நன்றாகக் காய்ந்த பிறகு அவற்றை தண்ணீர் அல்லது பாலில் போட்டு  வேகவைப்பார்கள். இப்படி நீரில் கொதிக்க வைக்கப்படுவதால் ஏடுகளில் இளக்கம் ஏற்படும். 

அப்படி துவண்ட நிலையில் இருக்கும் ஓலைகளை எடுத்து மீண்டும் காயவைத்து, காய்ந்தபின்  கனமான சங்கு  அல்லது மழுமழுப்பான கல்லினால்  அந்த ஓலைகளை நன்றாகத் தேய்த்து பளளப்பான தகடுகள் போல ஆக்குவார்கள். அப்போதுதான் ஏடுகளில் ஆணி கொண்டு எழுத முடியும். (ஆவியில் வேகவைத்தும், ஈரமணலில் புதைத்து வைத்தும் கூட ஓலைகள் பதப்படுத்தியிருக்கிறார்கள்)

பதப்படுத்திய சுவடிகளின் ஒரு ஓரத்தில் நூல் நுழையும் அளவிற்கு ஒன்றோ இரண்டோ துளைகளை இட்டு,  அவற்றை நூலின் மூலம் கட்டி வைப்பர். 

இப்படிப் பதப்படுத்தப்பட்ட ஓலைகளில் எழுத்தாணி கொண்டு எழுதும்போது, அந்த ஓலை எழுத்துவதற்குத் தகுதியானதுதானா என்று சோதனை செய்ய "உ" என்ற எழுத்தும் அதன் கீழ் ஒரு கோடும் போட்டு அதன் தரத்தை உறுதி செய்வார். 

காரணம், தமிழ் எழுத்துக்கள் சுழி, கோடு  ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது. (விளக்கம் தேவையில்லை என நினைக்கிறன்)

அப்படி சோதிக்கும் போது சரியாகப் பதப்படாமல் இருக்கும் ஓலைகள் சுழிக்கும்போதோ கோடு கிழிக்கும்போதோ கிழிந்துவிடும் அல்லது துளை ஏற்பட்டு விடும். அப்படிக் கிழிந்தாலோ துளை பட்டாலோ  அந்த ஓலைச்சுவடியை எறிந்துவிட்டு எழுதத் தகுந்த பதத்தில் உள்ள ஓலைகளில் எழுதுவார். அதற்குத்தான் அந்த "உ" அதன் கீழ் ஒரு கோடு போட்டது. இது ஓலைச்சுவடியைச் சோதிக்க நம் முன்னோர்கள் கையாண்ட முறை. 

ஆனால் அந்த சுழிக்கு பிள்ளையார் சுழி என்று பெயர் வைக்க எவ்வளவு பாடு பட்டிருக்கிறார்கள் பார்ப்பனர்கள் என்பதை நினைத்தால் பாவமாகதான் இருக்கிறது. 

தெய்வத்தின் குரலில் மஹா பெரியவா பிள்ளையார் சுழிக்கு சொல்லும் காரணம் படிக்கும்போது தலை சுற்றுகிறது.

அவர் சொல்வது இதுதான்: - 

சுழி என்பது வளைசல்; ‘வக்ரம்’ என்பார்கள். பிள்ளையாரின் தும்பிக்கை நுனி வளைந்து சுருட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. அதனால் ‘வக்ரதுண்டர்’ என்றே அவருக்கு ஒரு பேர். பிள்ளையார் சுழி போடுவதில் பாதியாக இருக்கிற வளைசல் பூர்ணமாகிவிட்டால் முழு வட்டம். பூலோகமும், பல லோகங்களும், நக்ஷத்ர மண்டலங்கள் அடங்கியுள்ள பிரம்மாண்டமும் எல்லாமே வட்டமானவைதான். ‘அண்டம்’ என்றாலே முட்டை என்றுதான் அர்த்தம். முட்டை வட்ட வடிவந்தானே?(அப்படியா சாமீ….?) 

வளைசலான கொம்போடு ஆரம்பிக்கிற பிள்ளையார் சுழி, கொஞ்சம்கூட வளையாத நேர்கோட்டோடு முடிகிறது. பிள்ளையார் பூர்ணம், சூன்யம் இரண்டுமாக ஆனாற்போலவே வக்ரமானதும் அவர்தான், ஆர்ஜவமானதும் [நேரானதும்] அவர்தான் என்பது தாத்பரியம். வக்ர குணத்துக்கு நேரெதிரானதை ஆர்ஜவம் என்பார்கள். தமிழில் இதைத்தான் நேர்மை என்பது.

‘உ’ என்பது ப்ரணவத்தின் இரண்டாவதான நடு அக்ஷரம். அ-உ-ம என்ற மூன்றும் சேர்ந்தே ‘ஓம்’காரமான ப்ரணவம். விஷயம் தெரிந்தவர்கள் இதை இங்கிலீஷில் Om என்று எழுதாமல் Aum என்றே எழுதுவார்கள். ‘அ’ என்பது ஸ்ருஷ்டி; பிரம்மா. ‘உ’ என்பது பரிபாலனம்; விஷ்ணு. ‘ம’ ஸம்ஹாரம்; ஈச்வரன். த்ரிமூர்த்திகளும் தோன்றியது ஏக பராசக்தியால்தான். அதனால் அவள் ப்ரணவ ஸ்வரூபிணி. ஆனாலும் ஓம் ஐ தேவீ ப்ரணவம் என்று சொல்வதில்லை. ‘உமா’ என்பதே தேவீ ப்ரணவம் என்பார்கள். அ-உ-ம என்ற சப்தங்களே மாறி ‘உமா’ வில் உ-ம-அ என்ற இருக்கின்றன அல்லவா?

அ-உ-மவில் ஹ்ருதயம் மாதிரி நடுவேயிருப்பது ‘உ’. அதுவே கருணாமயமாகக் காப்பாற்றுகிற தேவீ ப்ரணவத்தில் ப்ரதம ஸ்தானத்திலிருக்கிறது. ப்ரணவ ஸ்வரூபப் பிள்ளையார் ‘அ’வும் ‘ம’வும் சேராமல் இந்த ‘உ’காரமாக மட்டுமே பிள்ளையார் சுழியில் இருப்பதைப் பார்க்கும்போது ஒன்று தோன்றுகிறது. அதாவது அவர் ”தாயைப் போலப் பிள்ளை” மட்டுமில்லை; தாயாருக்கும் ஒரு படி மேலே என்று தோன்றுகிறது. எப்படி?அவளும் ரக்ஷிக்கிற ‘உ’வுக்குப் பின்னாடியாவது ஸம்ஹார ‘ம’ ஸ்ருஷ்டி ‘அ’ இவற்றையும் வைத்தக் கொண்டிருக்கிறாள். ஆனால் பிள்ளையோ எப்போது பார்த்தாலும் எல்லாரையும் ரக்ஷிப்பது தவிர வேறு ஜோலியே வைத்துக்கொள்ளாத பூர்ண கருணாமூர்த்தியாக இருந்துகொண்டு ‘உ’ ஒன்றோடேயே நின்றுவிடுகிறார்.

ப்ரணவத்தில் ‘உ’ விஷ்ணுவின் ரூபம். உமாவும் விஷ்ணு ரூபிணியாக, நாராயண ஸஹோதரியாக, ‘விஷ்ணு மாயா விலாஸினி’யாக, ‘நாராயணி’ என்றே பெயர் படைத்தவளாயிருக்கிறாள். பிள்ளையாரைப்பற்றி ஸகலரும், ஸகல கார்ய ஆரம்பத்திலும் சொல்லும் ஸ்லோகத்திலும் ”சுக்லாம்பரதரம் விஷ்ணும்” என்றே வருகிறது. (இங்கே விஷ்ணு என்றால் ஸர்வ வியாபகமானவர் என்று அர்த்தம்.) ‘உ’ என்பது சிவ-சக்தி புத்ரனை விஷ்ணுவோடும் ஸம்பந்தப்படுத்தி, சைவ வைஷ்ணவத்தை ஸமரஸம் பண்ணி விடுகிறது!

வளைசலும் நேர்கோடுமாக இருக்கிற பிள்ளையார் சுழியில் நிறையத் தத்வார்த்தம் இருக்கிறது.வட்டமாகச் சுற்றுகிற ஸகலப் பிரபஞ்சத்தையும் அதற்கு ஆதார சக்தியான கோட்டையும் சேர்த்துத்தான் பிள்ளையார் சுழியில் வட்டமாகவும் நேர்கோட்டு பாகமாகவும் போடுகிறோம்.

கொம்பு, கோடு என்று இரண்டு வார்த்தைகள் சொன்னேன். வேடிக்கையாக இரண்டுமே பிள்ளையாரின் தந்தத்துக்குப் பேராயிருக்கின்றன. ‘ஏக தந்தர்’ என்பதை ‘ஒற்றைக் கொம்பன் ‘என்பார்கள்.

அவ்வை சொன்ன ‘கொடுவினை’ என்பது  ஜன்மாந்தர பாபங்களான பிராரப்த கர்மா. அந்தக் கர்மா எப்படியெப்படி நம்மைப் பழிவாங்க வேண்டும் என்று பிரம்மா நம் தலையில் எழுதியிருக்கிறாரென்று, சொல்லி, இதை பிரம்மலிபி என்பார்கள். ‘தலைச்சுழி’ என்பதும் இதைத்தான். இந்த தலைச் சுழியையும் கழித்து விடுவது பிள்ளையார் சுழி. ”கோடாயுதத்தால் கொடுவினை களைந்தே!”

தலை சுற்றியதா?.... அப்பப்பா…. நல்லவேளை எல்லோரும் கணினியில் type பண்ண ஆரம்பிச்சுட்டோம். பிள்ளையார் சுழி வழக்கொழிந்தது. 

ஆனாலும் மஹா பெரியவாளோட கற்பனைக்கு நான் ரசிகையாகி விட்டேன். 

        

- லதாராணி பூங்காவனம் 

தாய்ப்பால் விழிப்புணர்வும் ஆபாசப் படங்களும்

                                    

ஆகஸ்ட் 1 - தாய்ப்பால் தினம்.

தாய்ப்பால் கொடுப்பதின் முக்கியத்துவத்தை இளம் தாய்மார்களுக்கு உணர்த்துவதாக சமூக வலைத்தளங்களில் நேற்றுமுதல் பல புகைப்படங்கள் வெளியாகி , அதிலும் குறிப்பாக நடிகை கஸ்தூரியின் புகைப்படம் பெருமளவில் ஆராதிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. 

பெற்ற குழந்தைக்கு தாய்ப்பால் கொடுக்க விழிப்புணர்வுப் படமாம். 

இதைத் தவறு என்று  விமர்சிக்கும் பெண்கள் மீது, தங்கள் மீது இந்தச் சமுதாயம் இழிவான பார்வையைப் பார்த்துவிடக்கூடாதே என்பதற்காக இப்படிப்பட்ட படங்களை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் எதிர்க்கிறார்கள் என்று விமர்சனம் வேறு. 

இதைவிட ஆண்களின் நிலைதான் மோசம். 

இப்படிப்பட்ட புகைப்படங்களை போட்டுவிட்டு, நாங்கள் யாரும் தவறான கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கவில்லை அல்லது பார்க்க மாட்டோம் என்று ஆண்களை வலுக்கட்டாயமாக சொல்லவைப்பது, அவர்கள் முகத்தில்  நல்லவர்கள் என்ற முகமூடியை அணிவிக்கும் முயற்சியைத் தவிர வேறென்ன? 

அடிப்படையான ஒன்றை மட்டும் புரிந்துகொண்டால் போதும். 

தாய்ப்பால் என்பது முக்கியமானது. அதை, தான் பெற்ற குழந்தைக்குக் கொடுப்பது ஒவ்வொரு பாலூட்டியின் கடமை.

தாய்ப்பாலில் ஒரு குழந்தை வளர்வதற்குத் தேவையான அனைத்துச் சத்துக்களும் இருப்பது மட்டுமன்றி குழந்தைகளை நோய் தாக்காமல் காப்பதற்கும் தாய்ப்பாலே சரியான உணவு என்பதை உணரவைத்து இளம் தாய்மார்களை தங்கள் குழந்தைகளுக்குத் தாய்ப்பால் ஊட்டுவதின் அவசியம் குறித்து  சொல்லவேண்டுமே தவிர கஸ்தூரி போன்று மார்பகத்தை அப்படியே(அதுவும் இரண்டையும்) காட்டிக்கொண்டுதான் தாய்ப்பாலின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்த வேண்டும் என்பது இல்லை.

எந்த வீட்டில் பெண் இரண்டு மார்பகங்களையும் திறந்து போட்டுக்கொண்டு குழந்தைக்குப் பால் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறாள்? (உலகத்தில் எந்த இடத்திலும் நடக்காத விந்தை இது) 

மார்பகங்கள் என்பது,

 "ஆண்களின் உணர்ச்சியைத் தூண்டக்கூடியவைதான்". 

நாங்கள் திறந்த மார்பகங்களோடு இப்படித்தான் பாலூட்டுவோம் ஆனால் ஆண்கள் அதை புனிதமாகக் கருத வேண்டும் என்பது தவறு. 

இதில் புனிதம் புண்ணாக்கு என்ற எதுவும் இல்லை. குழந்தையின் வளர்ச்சிக்கும், சுரக்கும் பாலை, குழந்தைக்குக் கொடுக்காமல் அழகு கெட்டுவிடும் என்ற பொய்யான தகவல்களை உண்மையென்று நம்பி பால் கொடுக்க மறுப்பதால், மார்பில் "பால் கட்டு" முதல் "புற்றுநோய்" வரை ஏற்படும் அபாயம் உண்டு என்பதை விளக்கி,  குழந்தைக்கு மட்டுமல்லாது தாயின் உடல்நலத்திற்கும், தாய்ப்பால் ஊட்டுவது அவசியமானது என்பதை புரிய வைக்கவேண்டும் .

இரண்டு மணி நேரத்திற்கு ஒருமுறையோ,மூன்று மணி நேரத்திற்கு ஒருமுறையோ குழந்தைக்குப் பால் கொடுக்க வேண்டும் என்ற நிலையில்

பாலூட்டும் பெண் 24 மணி நேரமும் என் மார்பகத்தில் என் குழந்தை குடிப்பதற்கான பால் தான் இருக்கிறது என்று தாய்மை உணர்வோடே அதைத் திறந்து வைத்து இருக்க முடியுமா?  இல்லைதானே?  மறைத்துதானே வைத்திருக்கிறாள்? ஏன்? இப்படி இருப்பதுதான் நாகரீக வளர்ச்சி. 

குழந்தைக்குப் பால் கொடுக்கும் நேரம் தவிர்த்த மற்ற நேரங்களில் அவளும் சாதாரண பெண் தான். பால் கொடுக்கும் காலமான, கிட்டத்தட்ட 6 மாதம் முதல் ஒரு வருடம் வரை உடலுறவில் ஈடுபடாமல் எப்போதும் தாய்மை உணர்விலேவா இருக்கிறாள்? இல்லையே. அதனால் பால் கொடுக்கும் நேரத்தில் மட்டும் வேண்டுமானால் அவள் மீதான எண்ணம் மாறுபட்டிருக்கலாம்? அதற்குப் பிறகு….? 

ஒரு வேளை, கஸ்தூரி போல் மார்பகங்களைத் திறந்து போட்டுக்கொண்டு பால் கொடுக்கும் தாய்மார்களைப் ஆண்கள் நேரில் பார்க்க நேர்ந்தால், ஒரு சிலர் நாகரீகம் கருதி தங்கள் முகத்தைத் திருப்பிக்கொள்வார்களே தவிர  எல்லா ஆண்களும் அப்படி இருக்க மாட்டார்கள். சிறிதளவாவது மாறுபட்ட எண்ணம் எழத்தான் செய்யும் 

படம் போட்டு கதை சொல்லு…  என்னும் அளவிற்கு படிக்காதவர்கள் அதிகம் இல்லை தற்காலத்தில்.  பல கிராமங்களில் படிக்காதவர்கள் உண்டு என்று உடனே நினைப்பவர்களுக்குச் சொல்கிறேன், கிராமங்களில் நாகரீகத்தைக் கடைபிடித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். ஒரு டவல் அல்லது துப்பட்டா போட்டு மறைத்துக்கொண்டுதான் எல்லாத் தா
ய்மார்களும் குழந்தைகளுக்குப்  பாலூட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஆனால், நாகரீக வளர்ச்சியடைந்ததாகக் கூறிக்கொண்டு, பெண் உரிமை , பெண்ணீயம் என்று பேசிக்கொண்டிருப்பவர்கள்தான், இப்படிப்பட்ட தவறான செயல்களை ஊக்குவித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இப்படிப்பட்ட தவறுகளை ஆராதித்துக்கொண்டே ஒன்றை கவனிக்கத்  தவறி விடுகிறார்கள்.

மார்பகத்தைத் திறந்து போட்டுக்கொண்டிருப்பது உன் விருப்பமென்றால், ஆபத்து உனக்கு மட்டுமல்ல, ஒன்றுமறியாத பிஞ்சுக் குழந்தைகளுக்கும் தான் . … 

ஆம், இப்படிப்பட்ட படங்களைப் பார்த்துத் தூண்டப்பட்டவர்களால்  தான் , ஏதும் அறியாத  2 வயது பெண்குழந்தைகள் முதல் ஏதும் இயலாத 105 வயது மூதாட்டி வரை காமப் பசிக்கு இரையாக்கப்படுகிறார்கள் 

இப்படிப்பட்ட படங்களின் தூண்டுதலினால் தான் சிறார்கள் குற்றவாளிகளாக மாற்றப்படுகிறார்கள்.  

உண்மையைச் சொல்லுங்கள், கஸ்தூரியின் இரண்டாவது படத்தில் … மார்பகத்தின் அந்த வெளிப்பாடு எதற்கு?  இதைப் பார்க்கும் பெண்களுக்கு தாய்ப்பால் கொடுக்க வேண்டும் என்ற விழிப்புணர்வு வருமா? அவள் மீது அருவெறுப்பு தான் வரும். 

அழுத்தமாகச் சொல்கிறேன் …"குழந்தைக்கு வயிற்றுப் பசியாற்றிக் கொண்டே பிற ஆண்களுக்கு உடற்பசியைத் தூண்டுபவள் குற்றவாளியே. அவள் தாயே அல்ல."

- லதாராணி பூங்காவனம்